از قلب درختی چکید

ماهی به عشق آب

دل از تنگش برید

کبوتر در یاد آسمان

سینه ی قفس درید

دختر زشت داستانم به هفتمین شهر عشق رسید

کودک یتیم شهر

تصویر سخاوت کشید

فاحشه ی کوچه ها

باکره در کفن قلتید

پیر دیر ما با مرگ خویش

به جویی ها اشک های بی حاصلی بسرید

ملای دهکده

کتاب ریا بلعید

سینه ی سرخ سینه سرخ

 رنگ زرد نیش مار را

بر عمق قلب خویش جرید

دل هوای یار کرد

 یار هوای دلربا کرد

روزی که آدم قران درید

کلاغ دعوی عدالت گرفت

آن روز که ظلم

پیراهن خونی حق را به  شهر ما آورد

کبوتر نوای سوگ آینه بخواند

شاهزاده ی کوچک رویای من

در جمجمه ی حقیقت ها دزد شد

اسب سفید آرزو ها

در جاده ی واقعیت ها الاغ شد

سیمرغ خوش خبر داستان ها

در قانون حاکمان تهاجم پیشه کرد

قالیچه ی پرنده ام

بستر هرزگی های بی انتها شد

پس راز خنده را

در دل مینهم

یاد آخرین نگاه

در ذهن می فشارم

کس به دولت دیوان عشق ما راه نیافت

چون هرکه توان راه رفتن داشت

پرده ی محرم مارا هدیه ی خنجر بکاشت

آیینه ی چشمان دوست

در پلک خواب خاک به

که در میدان فاش شهر شهره ی  ناحرمان شود